verhuisdip

Ik heb een verhuisdip. Zie het helemaal niet zitten om te verhuizen naar een 'dorp', besef me ineens dat ik best wel tevreden ben met dit 'knusse' huisje in een utrechtse achterbuurt en dat ik eigenlijk helemaal niet weg wil. 'Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen?' is een vraag die steeds door m'n hoofd gaat en daarna volg meestal een 'is dit nog terug te draaien allemaal?' (dat denk ik overigens ook altijd voordat ik op vakantie ga, positieve instelling, niet?) Nee, het is niet terug te draaien. En laatst kreeg ik het positief bedoelde bericht dat ik waarschijnlijk binnen 6 maanden (!) wel gewend zal zijn in het nieuwe huis/nieuwe omgeving. Ben ik dan nog niet gewend, dat wordt het nooit meer wat.

Ik hecht me nou eenmaal erg aan gebouwen, plaatsen. Dit is mijn huis. Denk nog steeds aan hoeveel werk het ruim 3 jaar geleden was om dit allemaal op te knappen. Nee, ik ben niet makkelijk verplaatsbaar. Kan beter iets kopen en er tot m'n 80e blijven zitten denk ik.

En nu ga ik dus verhuizen met tegenzin. Ik doe het omdat het moet en omdat we ooit bedacht hadden dat het misschien ook wel leuk zou zijn in Woudenberg, maar ben er niet blij mee. En aan de andere kant: als ik eenmaal op vakantie ben heb ik het ook wel weer naar m'n zin hoor...
10 juni 2004